ภูมิแพ้จมูกอักเสบ

วินิจฉัยจากอาการทั่วไปคือ จาม คันจมูก น้ำมูกใสไหล และคัดจมูก ที่สัมพันธ์กับการสัมผัสสารก่อภูมิแพ้ เช่น ไรฝุ่น เกสรดอกไม้ ขนสัตว์ หรือเชื้อรา แนวทาง ARIA (Allergic Rhinitis and its Impact on Asthma) จำแนกตามระยะเวลาเป็นแบบเป็นครั้งคราว (intermittent) และแบบต่อเนื่อง (persistent) และจำแนกความรุนแรงเป็นเล็กน้อยและปานกลาง-รุนแรงตามผลกระทบต่อการนอนหลับ กิจกรรมประจำวัน และการเรียน/การทำงาน

การหลีกเลี่ยงสารก่อภูมิแพ้เป็นมาตรการพื้นฐานที่ควรแนะนำทุกราย ยาที่ใช้รักษาหลักคือยาต้านฮิสตามีนรุ่นที่สอง (second-generation antihistamine) ซึ่งง่วงซึมน้อยกว่ารุ่นแรก และสเตียรอยด์พ่นจมูก (intranasal corticosteroid) ซึ่งเป็นยาที่มีประสิทธิภาพสูงสุดสำหรับควบคุมอาการคัดจมูกและอาการโดยรวม

ในรายที่มีอาการปานกลาง-รุนแรงหรือต่อเนื่อง แนะนำให้ใช้สเตียรอยด์พ่นจมูกเป็นยาหลัก อาจร่วมกับยาต้านฮิสตามีนชนิดพ่นจมูกหรือรับประทาน ในรายที่ดื้อต่อการรักษาอาจพิจารณาการฉีดภูมิคุ้มกันบำบัด (allergen immunotherapy)

เป้าหมายคือควบคุมอาการให้ผู้ป่วยดำเนินชีวิตประจำวันได้ตามปกติ นอนหลับได้ดี และลดผลกระทบต่อโรคร่วม เช่น โรคหืดและไซนัสอักเสบ ควรทบทวนเทคนิคการพ่นยาจมูกทุกครั้งที่ติดตาม เนื่องจากเทคนิคที่ผิดลดประสิทธิภาพยาอย่างมาก

ยาต้านฮิสตามีนรุ่นแรก (เช่น chlorpheniramine) มีฤทธิ์ทำให้ง่วงซึมและมีฤทธิ์ anticholinergic ควรหลีกเลี่ยงในผู้สูงอายุและผู้ที่ต้องขับขี่ยานพาหนะ สเตียรอยด์พ่นจมูกอาจทำให้ระคายเคืองหรือเลือดกำเดาไหลได้หากพ่นผิดทิศทาง ควรแนะนำให้พ่นเฉียงออกด้านข้างจมูก ไม่พ่นตรงกลางผนังกั้นจมูก